Celanova lembra a ''voz rexia e contestataria'' de Celso Emilio Ferreiro

Detalles

Categoría: Primeira Plana

Publicado o Sábado, 09 Xuño 2012 16:20

Escrito por MARCOS SUEIRO

 Celanova acolleu hoxe a homenaxe literaria, académica e política máis solemne a Celso Emilio Ferreiro. Non podía ser outro lugar, porque como se encargou de dicir o presidente da Real Academia Galega, Xosé Luís Méndez Ferrín, o poeta sempre estaba en Celanova. O recoñecemento dos académicos e dos electos e das electas, peregrinou civicamente por algúns dos lugares que frecuentaba Celso Emilio e saíndose do guión o propio Ferrín explicou como o escritor soñaba de neno “coa raíña das neves agochada na montaña visible dende a rúa de Arriba ou mesmo coa neve coa que facían os sorbetes os abades do Mosteiro”.

Porén e á marxe do anecdotario e peripecias vitais de Celso Emilio, os académicos reunidos solemnemente no Auditorio da vila, non deixaron de gabar as achegas políticas e literarias do poeta ao conxunto da literatura galega e universal.

En primeiro termo tomou a palabra o escritor Darío Xohán Cabana para falar do “seu” poeta. Esta apropiación derivase da ambición de Cabana de “querer escribir unha catedral de palabras na miña lingua proletaria como fixo Celso Emilio”. Logo chegou o recoñecemento fachendoso do académico de que tanto “Curros como el influíron decisivamente na miña obra e convertéronse en vixías nos meus primeiro pasos na poesía”.

Esta influencia xeneralizada nos poetas coetáneos e nos sucesores tamén foi recoñecida polo presidente da Real Academia Galega. Ademais no caso de Ferrín acumulase o feito de que “Celso Emilio foi unha das persoas que máis eu quixen”. Este afecto persoal, para o presidente da Academia, vai unido a unha crítica literaria que debuxa un prisma con moitas caras na obra do celanovés: “ O poeta de Galicia debe ser comprendido pola súa totalidade como un poeta combativo, loitador, satírico, como o mellor poeta satírico da Galicia contemporánea” e engadiu “como no caso de Quevedo esta habilidade e mestría para a sátira nace da súa desazón porque a sátira é unha vivencia persoal dominada pola situación da patria, da infancia, da mocidade e non reflicte outra cousa co seu universo nostálxico”. Xosé Luis Méndez Ferrín tamén etiquetou os seus versos de amor como propios “de quen coñece o verdadeiro amor imposible que é o amor conxugal”.

Finalmente deulle o mérito de contribuír a diferenciar o sistema literario galego do español, entre outras cousas, “porque fixo unha poesía social distinta a completamente á madrileña”. Estas achegas feitas en forma de leccións maxistrais, con referencias ao seu pensamento político e compromiso coa nación perfectamente debullado por Margarita Ledo, foron complementarias da homenaxe máis popular na que participou o cantautor Amancio Prada e das referencias completamente emocionais que fixo o seu fillo ao descubrir unha placa na súa casa natal. Luis Ferreiro exclamou que “Celso Emilio está vivo e a súa voz rexia, contestataria e de protesta segue escoitándose “no vento de Celanova”.

Homenaxe institucional

O Goberno galego presenciou e participou na homenaxe que a vila de Celanova lle tributou ao un dos seus poetas. Foi o propio presidente, Alberto Núñez Feijóo, quen se encargou de descubrir a placa conmemorativa xunto a Luis Ferreiro.

Tamén foi o titular do Goberno, quen referíndose a Galicia sempre como país, indicou que “os seus poemarios son o noso mellor libro de historia” e quen cualificou a Celso Emilio e a Curros como “os cartógrafos do noso ser”. O presidente non se saíu do guión e revestido de galeguista fixo apelacións “a unidade para resolver os problemas do país”. Feijóo, un tanto condescendente, só cambiou o xesto para sorrir cando Ferrín aludiu “as dúas restauracións borbónicas”.

Tamén visitou Celanova o líder dos socialistas galegos, Pachi Vázquez, quen dixo “non querer perderse a homenaxe ao poeta das clases populares, ao poeta social, ao poeta que reflectiu unha situación que se reflexa hoxe”. Neste sentido Vázquez subliñou que “Longa noite de Pedra é un referente do socialismo galeguista” e convidou aos galegos a ler a súa obra para ver “como hai que loitar contra a resignación e contra a inxustiza social promovida polos gobernos conservadores”.

FOTO: Momento no que se destapou a praca en memoria a Celso Emilio /ÓSCAR PINAL

FOTO 2: Euloxio Ruibal, Axeitos, Feijoo e Ferrín durante o plenario de homenaxe a Celso Emilio /ÓSCAR PINAL

• < Prev
• Seguinte >